ՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆԸ՝ ԱՌԱՆՁՆԱՀԱՏՈՒԿ ՀԱՋՈՂՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ՉԻ ԳՐԱՆՑԵԼ, ԻՍԿ ՊԱՏԳԱՄԱՎՈՐԻ ԱՇԽԱՏԱՎԱՐՁԸ ԱՃԵԼ Է 92 ՏՈԿՈՍՈՎ
Երբ իշխանության ներկայացուցիչները քաղաքացիներին կոչ են անում համբերել, հավատալ ապագային և գնահատել իրականացվող քաղաքականությունը, բնական է նաև հարցնել, թե այդ տարիներին ինչպիսի՞ն է եղել հենց նրանց անձնական առաջընթացը։
Կոռուպցիայի կանխարգելման հանձնաժողով ներկայացված հայտարարագրերը հնարավորություն են տալիս տեսնել, թե ինչպես է փոխվել այս կամ այն պաշտոնյայի ֆինանսական և գույքային վիճակը տարիների ընթացքում։ ԱԺ «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության քարտուղար Արթուր Հովհաննիսյանի դեպքում այդ փաստաթղթերը ցույց են տալիս բավական հետաքրքիր դինամիկա՝ սկսած այն շրջանից, երբ նա դեռևս հայտարարագրված անշարժ գույք չուներ, մինչև այն փուլը, երբ արդեն դարձել էր տան սեփականատեր և գրեթե կրկնապատկել իր աշխատավարձային եկամուտները։
2021 թվական․ առանց տան, միայն Nissan
2021 թվականի հայտարարագրի համաձայն՝ Հովհաննիսյանը դեռևս չուներ հայտարարագրված անշարժ գույք։ Ընտանիքի հաշվեկշռում տուն կամ բնակարան չէր երևում։
Փոխարենը առկա էր 2008 թվականի արտադրության Nissan ավտոմեքենա, որը նա ձեռք էր բերել 2018 թվականին։
Տարվա ընթացքում պատգամավորի եկամուտը կազմել էր 6 մլն 664 հազար 690 դրամ՝ ամբողջությամբ Ազգային ժողովից ստացված աշխատավարձի հաշվին։
Այդ ժամանակ դեռևս չէր երևում այն գույքային պատկերը, որը ձևավորվելու էր ընդամենը երկու-երեք տարի անց։
2022 թվական․ առաջին զգալի աճը
2022 թվականին Nissan-ը փոխարինվեց 2013 թվականի արտադրության Ford ավտոմեքենայով, որի արժեքը կազմել էր 4 մլն դրամ։
Նույն տարում աճել էին նաև պատգամավորի դրամական միջոցներն ու եկամուտները։
2022 թվականի աշխատավարձը կազմել է 7 մլն 837 հազար դրամ, իսկ տարեվերջին հայտարարագրված վարկային պարտավորությունների մնացորդը հասել էր գրեթե 15 մլն դրամի։
Այլ կերպ ասած՝ հենց այս ժամանակահատվածում են երևում ֆինանսական ակտիվացման առաջին նշանները։
2023 թվական․ ընտանիքի առաջին տունը
Իսկական շրջադարձը տեղի է ունեցել 2023 թվականին։
Հովհաննիսյանը և կինը համատեղ սեփականությամբ ձեռք են բերել Արարատի մարզի Մասիս համայնքում գտնվող բնակելի տուն՝ տնտեսական շինություններով։
Սա առաջին անգամն էր, երբ հայտարարագրում հայտնվեց անշարժ գույք։
Նույն թվականին պահպանվել է Ford ավտոմեքենան, իսկ տարեկան եկամուտը հասել է 10 մլն 056 հազար 576 դրամի։
Սակայն տան հետ միասին հայտնվել է նաև խոշոր հիփոթեքային բեռ։ Տարվա վերջում վարկային պարտավորությունները կազմել են մոտ 38.9 մլն դրամ։
Այսինքն՝ ընտանիքը վերջապես դարձել է տան սեփականատեր, բայց դրա դիմաց վերցրել է տասնյակ միլիոնավոր դրամների վարկ։
2024 թվական․ եկամուտների շարունակական աճ
2024 թվականին նոր գույք չի ավելացել։
Ընտանիքը պահպանել է ինչպես Մասիսի տունը, այնպես էլ Ford ավտոմեքենան։
Փոխարենը շարունակվել է եկամուտների աճը։
Տարվա ընթացքում Հովհաննիսյանի հայտարարագրված եկամուտը կազմել է 12 մլն 212 հազար 729 դրամ, որից.
- 10 մլն 162 հազար 729 դրամ՝ աշխատավարձ,
- 2 մլն 050 հազար դրամ՝ եկամտային հարկի վերադարձ։
Վարկային պարտավորությունները որոշ չափով նվազել են՝ հասնելով 34.6 մլն դրամի։
2025 թվական․ արդեն գրեթե 15 միլիոն դրամ տարեկան եկամուտ
2025 թվականի հայտարարագրում նոր անշարժ կամ շարժական գույք չի հայտնվում։
Տունը պահպանվել է։
Ford-ը պահպանվել է։
Բայց եկամուտները կրկին աճել են։
Տարվա ընդհանուր եկամուտը կազմել է 14 մլն 845 հազար 662 դրամ, որից.
- 12 մլն 795 հազար 662 դրամ՝ Ազգային ժողովից ստացված աշխատավարձ,
- 2 մլն 050 հազար դրամ՝ եկամտային հարկի վերադարձ։
Միևնույն ժամանակ շարունակվել է նաև վարկի մարումը, և պարտավորությունների մնացորդը կազմել է մոտ 35 մլն դրամ։
Թվերը՝ մեկ աղյուսակում
Աշխատավարձի աճը
2021-2025 թվականների ընթացքում պատգամավորի աշխատավարձն աճել է մոտ 92 տոկոսով, իսկ եթե հաշվի առնենք նաև հարկային վերադարձներով ձևավորված ընդհանուր եկամուտները, ապա աճը գերազանցում է 120 տոկոսը։
Հարց, որի պատասխանը քաղաքացիները դեռ չեն ստացել
Այս հինգ տարիների ընթացքում Արթուր Հովհաննիսյանի ֆինանսական վիճակը միանշանակ բարելավվել է։ Հայտնվել է բնակելի տուն, աճել են եկամուտները, գրեթե կրկնապատկվել է աշխատավարձը, իսկ ընդհանուր հայտարարագրված եկամուտներն աճել են ավելի քան երկու անգամ։
Սակայն այստեղ առաջանում է մի պարզ հարց.
Եթե նույն ժամանակահատվածում Հայաստանի Հանրապետությունը չի արձանագրել համադրելի հաջողություններ ժողովրդագրության, անվտանգության, տարածքային ամբողջականության, Արցախի պահպանման, արտաքին քաղաքական դիրքերի ամրապնդման և բազմաթիվ այլ ռազմավարական ցուցանիշների ոլորտներում, ապա ինչպե՞ս է ստացվում, որ իշխանության ներկայացուցիչների անձնական եկամուտները աճում են ավելի քան 100 տոկոսով, մինչդեռ պետության ձեռքբերումների վերաբերյալ իշխանությունն այդքան էլ տպավորիչ թվեր ներկայացնել չի կարող։