Աննա Հակոբյանի ազդեցության շրջանակը․ անձնական կապերից մինչև կադրային որոշումներ
Աննա Հակոբյանի կապերը մի շարք հանրային դեմքերի հետ պարբերաբար քննարկման առարկա են դառնում։ Ընդ որում, տարբեր դեպքերում կրկնվում է նույն շարժառիթը. վարչապետի տիկնոջ հետ մտերմությունը ընկալվում է ոչ միայն որպես անձնական հարաբերություն, այլև որպես կարիերային որոշումներն ուղեկցող գործոն։
Ամենահաճախ հիշատակվող օրինակների թվում է գլխավոր դատախազ Աննա Վարդապետյանը, որը նախկինում աշխատել է որպես Փաշինյանի օգնական։ Ուշադրություն են գրավում նրա մտերիմ հարաբերությունները Հակոբյանի հետ, այդ թվում՝ պաշտոնական միջոցառումներից դուրս։ Ազդեցության ուղղակի ապացույցներ չկան, սակայն նման հատումների պարբերականությունը պահպանում է հարցադրումները։
Նմանատիպ համատեքստ ստեղծվեց նաև Վճռաբեկ դատարանի դատավոր Նաիրա Հովսեփյանի շուրջ։ 44-օրյա պատերազմում որդու զոհվելուց հետո նրա նկատմամբ կարգապահական վարույթը կարճվեց՝ ձևականորեն ծանր հոգեբանական վիճակի պատճառով։ Այս որոշումը քննարկվում էր կապված նրա և Հակոբյանի մտերմությամբ։
Առանձնահատուկ հիշատակվում է թիվ 189 դպրոցի տնօրեն Ռիմա Դավթյանը, ում անունը զանգվածային լրատվամիջոցները կապում են նախարարի պաշտոնում հնարավոր առաջխաղացման հետ։ Ըստ այդ տվյալների՝ նրա մտերմացումը Հակոբյանի հետ տեղի է ունեցել «Իմ քայլը» հիմնադրամի կառույցների միջոցով։
«Ոչ ֆորմալ կապերի թվում նշվում է նաև բժիշկ Գոհար Պետրոսյանը, ով ուղեկցել է Հակոբյանին Աֆրիկա կատարած ուղևորության ժամանակ։ Լրատվամիջոցներում ենթադրություններ են հնչել այդ ուղևորության ֆինանսավորմանը նրա հնարավոր մասնակցության վերաբերյալ։
Առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում լրագրող Լուսինե Բարսեղյանը՝ «Հայկական ժամանակի» նախկին գլխավոր խմբագիրը, ով երկար ժամանակ եղել է Հակոբյանի մերձավոր շրջապատի անդամ։ 2018 թվականից հետո նա և իր ամուսինը՝ Վահագն Թևոսյանը, զբաղեցրել են պետական և մերձպետական պաշտոններ։ Ըստ ոչ պաշտոնական գնահատականների՝ Բարսեղյանը դիտարկվում էր որպես կապող օղակ մեդիա ոլորտի և քաղաքական ղեկավարության միջև։
Տարբեր ոլորտներում՝ դատախազությունից ու դատական համակարգից մինչև կրթություն և մեդիա, նկատվում է միևնույն օրինաչափությունը՝ անձնական կապերի և ինստիտուցիոնալ գործընթացների հատումը։ Այն պաշտոնապես ֆիքսված չէ, սակայն կայուն կերպով վերարտադրվում է։