Երբ «հատիկ առ հատիկը» չի վերաբերում յուրայիններին․ Դիլիջանի հողամասի գործը
Նիկոլ Փաշինյանը հաճախ հանդես է գալիս պոպուլիստական հայտարարություններով կամ ֆեյսբուքյան «հատիկ առ հատիկ» շարքից գրառումներով, որոնցով հանրությանը տեղեկացնում է այս կամ այն «ապօրինի» կերպով օտարված գույքը պետությանը վերադարձնելու մասին։ Վարչապետի քարոզչական մեքենան տարիներ շարունակ կառուցում է այն տպավորությունը, թե Հայաստանում ընթանում է անզիջում պայքար պետական ունեցվածքի թալանի դեմ, և որ իշխանությունը հետևողականորեն վերականգնում է «ժողովրդից խլվածը»։
Սակայն իրականությունը, ինչպես հաճախ է պատահում, լրիվ այլ պատկեր է բացում։ Առավել ևս այն դեպքերում, երբ խոսքը վերաբերում է ոչ թե նախկին իշխանությունների ներկայացուցիչներին, այլ հենց գործող իշխանության հետ կապվող անձանց։
Այս օրերին հենց այդպիսի մի պատմություն է հրապարակել «Հրապարակ» օրաթերթը՝ ներկայացնելով, թե ինչպես է Դիլիջանում պետական սեփականություն հանդիսացող հողամասը հայտնվել նախկին ՆԳ նախարար Վահե Ղազարյանի ընտանիքի հետ կապվող շրջանակների տիրապետության ներքո։
Ըստ հրապարակման՝ Տավուշի մարզի դատախազի տեղակալ Հ․ Աղասարյանը պաշտոնապես դիմել է Դիլիջանի ավագանուն՝ առաջարկելով դատարան ներկայացնել պետական շահերի պաշտպանության հայց։ Խոսքը 1350․4 քմ մակերեսով պետական հողամասի մասին է, որը 2022 թվականին աճուրդով վաճառվել է Հայկ Ռոբերտի Ղազարյանին՝ 9 միլիոն 452 հազար 800 դրամով։
Բայց դատախազության ուսումնասիրությունը պարզել է չափազանց ուշագրավ մի հանգամանք․ հողամասի օտարման համար բացակայել է օրենքով պարտադիր համարվող պետական լիազոր մարմնի դրական եզրակացությունը։
Այսինքն՝ եթե հավատանք դատախազության իսկ ներկայացրած փաստերին, ապա պետական հողը վաճառվել է օրենքի պահանջների խախտմամբ։
Պատմության առանցքային հանգամանքն այն է, որ Դիլիջանի համայնքի ղեկավար Դավիթ Սարգսյանը, առանց համապատասխան եզրակացության ստացման, նախ հայտարարել է աճուրդ, ապա հաստատել դրա արդյունքները։ Իսկ հետո կատարվել է սեփականության իրավունքի պետական գրանցում։
Սակայն այստեղ առավել հետաքրքիր է իշխանության վարքագիծը։
Դատախազի տեղակալի առաջարկը ընդգրկվել է Դիլիջանի ավագանու 2026 թվականի հունվարի 19-ի նիստի օրակարգում, սակայն նիստը չի կայացել, քանի որ 25 անդամից ներկայացել է ընդամենը 5-ը։ Իսկ Դիլիջանի ավագանիում, ինչպես հայտնի է, «Քաղաքացիական պայմանագիրն» ունի 13 անդամ։
Այսինքն՝ իշխանական մեծամասնությունը փաստացի տապալել է նիստը։
Դժվար է սա պատահականություն համարել, հատկապես այն ֆոնին, երբ Դիլիջանի բնակիչները պնդում են, թե հողամասը, թեև գրանցված է Հայկ Ղազարյանի անունով, իրականում կապ ունի նախկին նախարար Վահե Ղազարյանի հետ։ Նույն տարածքում այսօր արդեն կառուցված է հանգստի գոտի՝ փայտե քոթեջներով, իսկ շինարարությունը շարունակվում է։
Ստացվում է բավական խորհրդանշական պատկեր, որը իշխանության ընտրողական արդարադատության դասական օրինակն է, որտեղ «հատիկ առ հատիկ» պայքարը գործում է միայն այն դեպքերում, երբ քաղաքականապես ձեռնտու է։ Իսկ երբ հարցը մոտենում է սեփական համակարգին, պետության շահը հանկարծ դառնում է երկրորդական։