51 անշարժ գույքի սեփականատեր թեկնածուն. Ստեփանավանի խոշորացված համայնքի ղեկավարի ունեցվածքային պարադոքսները
Հայաստանում հոկտեմբերի 25-ին կայանալիք տեղական ինքնակառավարման մարմինների ընտրությունների նախաշեմին առանձնահատուկ արձագանք է առաջացնում «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության թեկնածու Արայիկ Ներսիսյանի ունեցվածքային դրությունը։ Նա առաջադրվել է Ստեփանավան խոշորացված համայնքի ղեկավարի պաշտոնում, որի կազմում ընդգրկված են նաև Գյուլագարակն ու Լոռի Բերդը։ Հատկանշական է, որ Ներսիսյանն արդեն իսկ Լոռի Բերդ համայնքի գործող ղեկավարն է, իսկ նախկինում եղել է Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության անդամ, որը լքել է՝ անցնելով իշխանական ուժի շարքերը, գրում է «Հրապարակ» թերթը։
Հայտարարագրերը՝ 2023-ից մինչև 2026 թվական
Պաշտոնական տվյալների համաձայն՝ 2023 թվականին Ներսիսյանը հայտարարագրել է 51 անշարժ գույքի օբյեկտ, որոնցից 45-ը գտնվում են նրա միանձնյա սեփականության ներքո։ Սեփականությունների աշխարհագրությունն առավելապես ընդգրկում է Լոռու մարզը՝ 50 օբյեկտ գտնվում է Ստեփանավանում և Լոռի Բերդում, և միայն մեկը՝ Երևանում։ Սեփականության կառուցվածքում առկա են 40 հողամաս, 5 բնակարան, 2 բնակելի տուն, 2 ավտոտնակ, 1 արտադրական շինություն և հասարակական նշանակության 2 օբյեկտ։
Նույն տարում թեկնածուն հայտարարագրել է նաև 12 տրանսպորտային միջոց, որոնց թվում՝ երկու Ford բեռնատար, երեք Mercedes-Benz մարդատար ավտոմեքենա, ԶԻԼ բեռնատար և գյուղատնտեսական տեխնիկայի 6 միավոր։ 2023 թվականի սկզբին դրամական միջոցները կազմել են 40 հազար դոլար և 12 միլիոն դրամ, իսկ տարեվերջին աճել են՝ հասնելով 60 հազար դոլարի և 20 միլիոն դրամի։
Հետաքրքրական է, որ 2026 թվականին ներկայացված հայտարարագրում անշարժ գույքի օբյեկտների թիվը նվազել է՝ հասնելով 36-ի, սակայն ավտոպարկի քանակը մնացել է անփոփոխ։ Ավելին՝ գյուղատնտեսական տեխնիկան նույնիսկ ավելացել է՝ 6-ի փոխարեն դառնալով 7 միավոր։ Ընթացիկ տարվա սկզբին դրամական միջոցները կազմել են 60 հազար դոլար և 30 միլիոն դրամ, իսկ տարեվերջին՝ 60 հազար դոլար և 40 միլիոն դրամ։ Որպես եկամուտ նշված են աշխատավարձը՝ 4 միլիոն 772 հազար դրամ, և «Հունայկա» ՍՊԸ-ից ստացված վարձակալական վճարները՝ 1 միլիոն 198 հազար դրամ։
Կենսագրության հակասությունները
Հրատարակությունն ուշադրություն է հրավիրում Ներսիսյանի անցյալի մի շարք ոչ միանշանակ դրվագների վրա։ Նրա՝ գյուղական համայնքի ղեկավար աշխատելու տարիներին համայնքային հողերը հանվել են վաճառքի, և, ըստ հրապարակման, դրանք ձեռք է բերել հենց ինքը։ Հետագայում այդ փաստի առթիվ Հայաստանի Հանրապետության դատախազությունը քրեական վարույթ է նախաձեռնել, և Ներսիսյանը ստիպված է եղել համայնքին (պետությանը) վերադարձնել ապօրինի օտարված գյուղատնտեսական նշանակության 2 հեկտար հողատարածք։
Բացի այդ, թեկնածուի կենսագրությունը հարուստ է պարգևներով։ 2008-2016 թվականներին նա ստացել է «Մարշալ Բաղրամյան», «Վազգեն Սարգսյան», ԼՂՀ «Մայրական երախտագիտության համար» մեդալները, ինչպես նաև Տարածքային կառավարման և զարգացման նախարարության գերատեսչական մեդալներ։ Սակայն, ինչպես նշում է հրատարակությունը, Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության տարիներին, չնայած Սուրեն Պապիկյան նախարարի հետ ունեցած մտերմությանը, Ներսիսյանը պետական նոր պարգևների չի արժանացել։
Թեկնածուի դիրքորոշումը
Լրագրողի հետ զրույցում Արայիկ Ներսիսյանը հողատարածքների կուտակումը բացատրել է գյուղատնտեսությամբ զբաղվելով՝ դա համարելով ընտանեկան գործ, որը շարունակում է ծնողների օգնությամբ։ Նա ընդգծել է, որ Լոռու մարզի խոտհարքերը լուրջ կապիտալ չեն, իսկ բազմաթիվ հողատարածքներ ձեռք են բերվել այն սեփականատերերից, որոնց դրանք այլևս անհրաժեշտ չեն եղել։ Որոշ հողատարածքներ նա վարձակալության է հանձնում, այդ թվում՝ «Հունայկա» ՍՊԸ-ին։
Ինչ վերաբերում է տրանսպորտային միջոցներին, քաղաքական գործիչը հայտարարել է, որ դրանք շքեղություն չեն, այլ աշխատանքային անհրաժեշտություն, առանց որի տարածաշրջանում տնտեսություն վարելն անհնար է։
Հիշեցնենք, որ ընտրությունները կկայանան հոկտեմբերի 25-ին, և ունեցվածքի հարցը շարունակում է մնալ նախընտրական օրակարգի առանցքային թեմաներից մեկը։