«168.am». «Ռոսիա մոլի» գործը՝ արդարադատությո՞ւն, թե՞ իշխանության համար հարմար ցուցադրություն
Գլխավոր դատախազությունը պահանջում է բռնագանձել Խաչատուր Սուքիասյանի ընտանիքի սեփականությունը համարվող «Ռոսիա մոլի» շենքը՝ 1,55 մլն դոլարի ներդրումային պարտավորությունները չկատարելու հիմքով։ «168.am»-ը հարց է բարձրացնում՝ արդյոք իշխանությունները նույն չափանիշներն են կիրառում բոլոր գործարարների նկատմամբ։
Գլխավոր դատախազությունը 2026 թվականի սեպտեմբերի 29-ին հայց է ներկայացրել Հակակոռուպցիոն դատարան՝ պահանջելով բռնագանձել Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտա 16 հասցեում գտնվող անշարժ գույքը։ Խոսքը նախկին «Այրարատ» կինոթատրոնի շենքի և հարակից տարածքների մասին է, որտեղ գործում է «Ռոսիա մոլը»։
Դատախազության հաղորդագրության համաձայն՝ գույքի սեփականաշնորհման գործարքով ստանձնած՝ 1,55 մլն ԱՄՆ դոլարին համարժեք դրամի ներդրումային պարտավորությունները մինչև 2017 թվականի հունվարի 14-ը չեն կատարվել։
Հակակոռուպցիոն դատարանն ընդունել է հայցը վարույթ և արգելել համապատասխան ընկերությանը կատարել գույքի փաստացի կամ իրավական վիճակը փոխող գործողություններ։
«Ռոսիա մոլը» և նախկին «Այրարատ» կինոթատրոնի տարածքները Խաչատուր Սուքիասյանի ընտանիքի անդամները սեփականաշնորհել են 2004 թվականին։ Այժմ՝ ավելի քան երկու տասնամյակ անց, պետությունը պահանջում է բռնագանձել գույքը՝ ներդրումային պարտավորությունների չկատարման հիմքով։
«168.am»-ը կասկածի տակ է դնում իշխանությունների՝ արդարադատության հարցում ցուցաբերած հետևողականությունը։ Նրա գնահատմամբ՝ իշխանության հետ սերտ կապեր ունեցող գործարարների նկատմամբ վերաբերմունքը տարբերվում է իշխանություններին հակադրվողների նկատմամբ կիրառվող միջոցներից։
Այս տեսանկյունից «Ռոսիա մոլի» գործը կարող է իշխանություններին հնարավորություն տալ ցույց տալու, թե պատասխանատվությունից չեն ազատվում նաև իրենց շրջապատի գործարարները։ Սակայն հրապարակման հեղինակը հարց է բարձրացնում՝ արդյոք սա իրականում հավասարության սկզբունքի կիրառո՞ւմ է, թե՞ մեկ առանձին գործով արդարադատության տպավորություն ստեղծելու փորձ։
Հրապարակման մեջ համեմատություն է անցկացվում նաև Խաչատուր Սուքիասյանի և Գագիկ Ծառուկյանի նկատմամբ կիրառվող միջոցների միջև։ Եթե Սուքիասյանի ընտանիքի գույքի դեպքում պահանջը վերաբերում է կոնկրետ ներդրումային պարտավորություններին, ապա Ծառուկյանի բիզնեսի ու ունեցվածքի նկատմամբ, ըստ հեղինակի, կիրառվում են շատ ավելի լայն միջոցներ։
Հեղինակի հարցադրումն այն է, թե ինչով է պայմանավորված այդ տարբերությունը և արդյոք գործարարների նկատմամբ նույն չափանիշներն են գործում։
Հիշատակվում է նաև Սամվել Ալեքսանյանը։ «168.am»-ը հիշեցնում է, որ Նիկոլ Փաշինյանը նախկինում նրան մեղադրել է հարկերը թաքցնելու և պետությանը վնաս հասցնելու մեջ։ Իշխանափոխությունից հետո այդ մեղադրանքները չեն հանգեցրել այնպիսի իրավական գործընթացների ։
Այսպիսով, «168.am»-ը հարցականի տակ է դնում իշխանությունների հայտարարությունների անկեղծությունը՝ օրենքի առաջ բոլորի հավասարության մասին։ Արդյո՞ք իշխանությունն իսկապես պատրաստ է պատասխանատվության ենթարկել նաև իրեն մերձավոր գործարարներին, թե՞ գործ ունենք ընդամենը ձևական քայլերի հետ, որոնք արդարադատության տպավորություն են ստեղծում՝ միաժամանակ իշխանության քաղաքական հակառակորդներին պատժելու հնարավորություն թողնելով։