«Ժողովուրդ»․ Ժաննա Անդրեասյանի մտերիմը՝ Մանկավարժականի կառավարման ճգնաժամից հետո նոր բարձր պաշտոնում
ԿԳՄՍ նախարար Ժաննա Անդրեասյանը Բարձրագույն կրթության և գիտության կոմիտեի նախագահի տեղակալ է նշանակել Լիլիթ Մկրտչյանին, որը մինչ այդ զբաղեցնում էր Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի ռեկտորի ժամանակավոր պաշտոնակատարի պաշտոնը։ «Ժողովուրդ» օրաթերթն այս նշանակման առիթով հարց է բարձրացնում՝ ի՞նչ չափանիշներով են կրթական համակարգում բարձր պաշտոններ զբաղեցնում անձինք, որոնք աշխատել են կառավարման ճգնաժամ ապրած հաստատություններում։
Նախարարի ներկայացմամբ՝ Մկրտչյանը շարունակելու է իր ներդրումն ունենալ ոչ միայն Մանկավարժական համալսարանի, այլև երկրի մյուս բուհերի զարգացման գործում։ Սակայն պաշտոնական այս գնահատականից բացի, հանրությունը դեռ պետք է հասկանա, թե ինչ արդյունքներ է արձանագրել նա համալսարանի ղեկավարի ժամանակավոր պաշտոնակատարի պաշտոնում և ինչո՞վ է հիմնավորվել նրա նոր նշանակումը։
Հարցը պատահական չէ։ 2026 թվականի մարտի 9-ին ՀՀ հակակոռուպցիոն կոմիտեն հայտարարեց, որ Մանկավարժական համալսարանի նախկին ռեկտորի և պրոռեկտորի պաշտոնը զբաղեցրած անձանց, ինչպես նաև ևս ութ անձի վերաբերյալ քրեական վարույթի նյութերն ուղարկվել են դատարան։
Իրավապահների հաղորդմամբ՝ գործով քննվող դրվագները վերաբերում են շուրջ 18 միլիոն դրամի ենթադրյալ կաշառքին և ևս շուրջ 12 միլիոն դրամի ենթադրյալ հափշտակությանը։ Ընդհանուր առմամբ՝ խոսքը շուրջ 30 միլիոն դրամի մասին է, որը, ըստ մեղադրանքի, չի մուտքագրվել համալսարանի հաշվեկշիռ։
Այս մեղադրանքները դեռ պետք է գնահատվեն դատական կարգով։ Սակայն պետական բուհի շուրջ ծագած նման սկանդալը բավարար հիմք է՝ բարձրացնելու կառավարման արդյունավետության, վերահսկողության և պատասխանատվության հարցերը։
Լիլիթ Մկրտչյանը համալսարանի ռեկտորի ժամանակավոր պաշտոնակատարի պաշտոնը ստանձնել էր այն շրջանում, երբ բուհը շարունակում էր գործել նախկին ղեկավարության շուրջ ստեղծված քրեական գործի ստվերում։ Այժմ նա նշանակվել է բարձրագույն կրթության և գիտության ոլորտի մեկ այլ պատասխանատու պաշտոնում։
«Ժողովուրդ» օրաթերթը նաև մատնանշում է Մկրտչյանի և Ժաննա Անդրեասյանի մտերիմ ընկերական կապը։ Այս հանգամանքը ևս հարցեր է առաջացնում, որոնց պատասխանը պետք է տրվի փաստերով։ Արդյո՞ք նշանակման հիմքում եղել են մասնագիտական կարողություններն ու աշխատանքի արդյունքները, և ինչպե՞ս է գնահատվել թեկնածուի աշխատանքը համալսարանում։
ԿԳՄՍ նախարարությունից հանրությունն իրավունք ունի հստակ պատասխաններ ակնկալելու։ Ի՞նչ չափանիշներով է ընտրվել Մկրտչյանը։ Ի՞նչ արդյունքներ է նա գրանցել ռեկտորի ժամանակավոր պաշտոնակատարի պաշտոնում։ Գնահատվե՞լ են արդյոք համալսարանի կառավարման ճգնաժամի հետ կապված ռիսկերը, և ի՞նչ փաստաթղթերով է հիմնավորվել նշանակումը։
Եթե որոշումն ընդունվել է մասնագիտական արժանիքների հիման վրա, նախարարությունը կարող է ներկայացնել դրա փաստական հիմնավորումները։ Իսկ եթե նման չափանիշները հրապարակային չեն, մնում է հարցը՝ ինչպե՞ս պետք է հասարակությունը համոզվի, որ պետական պաշտոնների բաշխման ժամանակ անձնական կապերը չեն գերակայում մասնագիտական գնահատականին։